Januari 2006
Zimbabwanen blijven me regelmatig verbazen. Heerlijk. De door de politiek-economische situatie ingegeven verslagenheid van 2005, is omgezet in 'het leven gaat door' in het nieuwe jaar. Ze kunnen zoveel beter leven met hun problemen dan ze oplossen. Wij westerlingen kunnen van hen leren hoe het geluk van binnen zit en niet afhangt van omstandigheden.
Vorig jaar was ons dagelijkse aantal leerlingen en bezoekers gedaald van 1500 tot zo'n 850 per dag. Het nieuwe jaar 2006 brengt ons een opleving in het aantal nieuwe aanmeldingen voor onze opleidingen en we verwachten dat we in maart weer op ons vertrouwde aantal zitten. De gezichten van de nieuwelingen zijn vol verwachting als ze de eerste lesdag verzamelen voor de opening. Ik geniet ervan te weten dat ze twee weken later al vol zelfvertrouwen zullen rondkijken en zich helemaal onderdeel zullen voelen van Young Africa.
Wat voor mij anders is dit keer, is dat ik mijn operationele werk op het Young Africa Skills Centre aan het overdragen ben aan mijn collega's Tendayi, Enid en Nurse. Per slot van rekening gaan mijn partner-in-leven-en-werk Raj en ik over een aantal maanden naar Mozambique om daar opnieuw een Young Africa project voor kansarme jongeren te pionieren. Het vooruitzicht van loslaten en weer opbouwen ervaar ik als een prachtige nieuwe uitdaging. Terwijl mijn werkzaamheden hier worden overgenomen, maak ik me op om me volledig te storten op het creëren van de volgende stap in het waarmaken van onze Young Africa droom.
Mozambique, here we come !!
