Sinds 2 maanden zijn zo'n 13 jonge meiden begonnen in de eerste vakopleiding van Mama Alice. Deze maand zouden wij pas officieel beginnen, maar ze waren zó enthousiast dat ze Yrene (de lerares) bleven vragen om alvast 'voor te oefenen'. Ze leren haken, borduren, breien en weven, in het Spaans: manualidades. Het eerste project is haken: dat is redelijk eenvoudig en snel te leren met een mooi resultaat. We willen leuke producen maken die we in Ayacucho én in Nederland kunnen verkopen. Op deze manier bieden we de kinderen een toekomst, verdienen ze een zakcentje om de familie te helpen én zorgt Mama Alice hier in Ayacucho voor inkomsten zodat we minder afhankelijk worden van donaties uit Nederland.
De eerst keer dat ik hen bezocht, werd ik helemaal warm van hun enthousiasme. Elk steekje werd mij getoond en natuurlijk reageerde ik met de juiste "óh's" en "ah's". Maar die kleuren.... Omdat we nog geen materiaal gekocht hadden, brachten ze overgebleven stukjes wol van thuis mee. Vreselijk ouderwetse kleuren. Natuurlijk vertegenwoordig ik niet dé Nederlandse smaak - ik weet zeker dat het niet uitmaakt hoe mooi de spulletjes zijn! - maar in die kleuren krijgen we niets verkocht in Nederland. In Lima ging ik met collega's op zoek naar aardekleuren en de prachtige felle kleuren van Peru. Voor die jonge meiden van de vakopleiding is het onvoorstelbaar dat mensen deze traditionele kleuren mooier vinden.
Gisteren kwam Yrene met de nieuwe spulletjes die ze gemaakt hebben. De meiden hebben diepe indruk op me gemaakt. Ze hebben snel geleerd om met andere kleurcombinaties te werken. Ik zou het zelf kopen en zeker als ik wist dat het handgemaakt is en dat de opbrengsten naar een goed doel gaan. Nu maar hopen dat veel mensen in Nederland het mooi vinden!
Alle meiden die deelnemen aan de opleiding komen uit extreem arme gezinnen en daarnaast hebben ze meer zorgen. Soms problemen op school, maar zonder uitzondering hebben ze allemaal thuis problemen. Moeder verwaarloost de kinderen, vader heeft een nieuw gezin, alcoholisme en geweld zijn er volop. Een van de meisjes heeft net een baby gekregen en komt over een tijdje weer terug naar de opleiding. Tijdens het werken wordt er soms gepraat, gelachen of gehuild. Yrene neemt daar ook de tijd voor en ik ben blij dat ik haar heb uitgekozen voor dit werk. Geduldig en veel aandacht voor de kinderen, maar ook stimulerend en streng als er niet hard genoeg gewerkt wordt.
Een van de belangrijkste doelstellingen voor mijn 'World of Difference' jaar, namelijk het opzetten van een vakopleiding, die ga ik zéker halen!
Groeten uit Ayacucho, waar het overdag heerlijk weer is.
Fréderique