Juni 2006
Net terug uit Afghanistan waar ik mijn communicatie project KidsXL op een aantal meisjes scholen en een jongensschool heb geintroduccerd.
Met grote ogen hebben de meisjes van de Bibi shamsoe school in Kabul naar de dvd uit Nederland gekeken. Het eerste wat ze opviel was dat de Nederlandse meisjes zonder enige hoofdbeddeking zaten en heel luid aan het lachen waren. Afghaanse meisjes mogen niet lachen, zeker niet in het bijzijn van de jongens.....
Ze hebben de vragen die de Nederlandse kinderen hadden gesteld beantwoord. Hun vrijetijdsbesteding, wat ze later willen worden, wat hun favoriete vakken zijn etc. Ook hebben we samen naar de wereldkaart gekeken, maar ze hadden geen idee waar Nederland ligt.
Je merkt zo duidelijk dat er een leerachterstand is. En toch neemt dat niet weg dat ze zo goed bezig zijn. De meesten wandelen wel een uur om de school te bereiken. Niet zozeer het lopen, meer het lastig gevallen worden onderweg is waar deze meiden iedere dag mee te maken krijgen. Er zijn helaas nog steeds talibanen in Afghanistan die het naar school gaan van de meisjes afkeuren. Kortom de meisjes die naar school gaan zijn een voor een kleine helden!
Nu terug in Nederland probeer ik om computers en schotels voor ze te regelen, zodat ze over een halfjaar aan hun eerste computercursus kunnen beginnen. Ze willen zo graag leren mailen met hun leeftijdsgenootjes hier, al is het om hun verhaal bij ze kwijt te kunnen.
