Januari 2006
2 januari 2006
Vandaag gaan we met een grote groep vrienden naar het strand in River nr. 2 (waar de naam vandaan komt weet ik nog steeds niet, er is wel een rivier, niet twee). Barbeque spullen mee en natuurlijk diverse grote drijfmiddelen voor de kinderen. Het strand is ongeveer 1 uur rijden vanaf Freetown, nogal hobbelige weg, maar dan is er een wit strand met mooie golven en een lagoon met mangroven. De kinderen liggen de hele dag in het water, vooral in het ondiepe stukje van de lagoon, want zoals de meeste Sierra Leonezen kunnen ze niet zwemmen. Af en toe mag er een met me mee naar het diepere stuk. Zwemles geven met de stroming en de golven lukt niet erg....volgende keer in het zwembad verder leren. We eten rijst, couscous en het gebarbequete vlees, om ons heen zitten meer Sierra Leonese families aan de rijst - want als je een dag geen rijst eet, dan heb je niet gegeten - is het gezegde hier.
14 januari 2006
Zaterdag - tijd om mijn klerenkast eens goed op te ruimen ... Voor al de feesten in de afgelopen periode draagt vrijwel iedereen een mooie jurk of pak - gemaakt van gebatikte stof of (als je echt rijk bent) Holland wax - Nederlandse stof met vaak Indonesische of Afrikaanse motieven (van de Vlisco fabriek in Helmond). Ook ik moet er dus regelmatig aan geloven. Voor bruiloften dragen de bezoekers vaak allemaal dezelfde stof - voor iedere bruiloft weer een ander stofje, dus als je veel naar bruiloften gaat wordt het een kostbare zaak. Het is niet verplicht, dus je kunt ook dragen wat je zelf wilt.
Ons huis vult op met bruiloftsgasten (verre familie van mijn man) en er wordt gezellig bijgepraat. 's Avonds gaat mijn Afrikaanse batik aan en gaan we naar de traditionele bruiloft. De familie van de man gaat naar het huis van de vrouw en onderhandelt over de bruidsprijs, die uiteindelijk in een kalebas wordt overhandigd, in de kalebas zitten onder andere naald en draad, stukken stof, geld en kolanoten (lokale noot, licht stimulerend middel - als je hierop kauwt heb je minder honger en ben je minder gauw moe). De volgende dag is de bruiloft in de kerk: waar mijn man Abdul namens ons beiden ook mag tekenen op de huwelijksakte - men gaat hier niet naar het gemeentehuis. Daarna volgt de officiele, formele receptie en daarna een veel losser feest met Afrikaanse muziek.. Natuurlijk is er ook iets te eten (couscous, rijst, vlees, salade) en drinken (softdrinks). Iedereen ziet er prachtig uit en er wordt naar hartelust gedanst. Leuke afwisseling van het dagelijkse werk!!
20 januari 2006
Na alle feesten komt het werk weer in zijn normale ritme, hoewel er is hier altijd wel iets onverwachts, toen ik vanmiddag thuis kwam was er ook een verrassing.......(wordt vervolgd)
