Maart 2006
1 maart
De officiele start van de ambulance service! De laatste week was het ren-je-rot om alle materialen bij elkaar te verkrijgen. Tijdens de 'health task force' vergadering vandaag in Freetown krijg ik de gelegenheid om er iets over te vertellen, zo zijn andere organisaties en het ministerie van gezondheidszorg ook meteen op de hoogte en het is een mooie reclame voor MRC.
7 maart
De eerste ambulance trip. We dachten al steeds hoe lang zal het duren voor de eerste oproep komt, dit komt ook omdat het voorlichtingsteam nog aan het rond gaan is om iedereen er over te vertellen. Maar nu is er dus een oproep....man gevallen van een hoogte op een boomstam. Dus spullen in de ambulance (inclusief de spalken want hij zal wel iets gebroken hebben....); die al gereed stond met tanks vol met diesel voor een oproep. Verpleegkundige oppikken in het ziekenhuis (ligt op de route) en dan naar het dorp. Dat duurt een uur over een hobbelige weg. Het kliniek personeel staat al gereed met de patiënt en zijn verwijsbrief. De ambulance trekt veel belangstelling in het dorp - iedereen komt even kijken.
Het duurt dus even voordat de patiënt op de brancard en in de ambulance gelegd is; dan snel terug naar het ziekenhuis. Tijdens de rit houden we contact met MRC kantoor via de radio. De chirurg wordt vast geïnformeerd dat er een patiënt onderweg is. In het ziekenhuis blijkt hij een forse kneuzing van de borstkas te hebben, maar is na een aantal dagen weer hersteld en ontslagen uit het ziekenhuis. Van al onze zorgzaam voorbereide eerste hulp materialen blijken we niets nodig gehad te hebben op deze eerste trip ... maar je kunt maar beter goed voorbereid zijn.
9 maart
Ambulance oproep voor een tetanus patiënt ...dat komt in Nederland niet meer voor, maar hier dus nog wel - niet iedereen is gevaccineerd (vooral volwassenen niet) en de hygienische omstandigheden in de dorpen laten nogal wat te wensen over. Dit is een 20-jarige patiënt die al meer dan 6 dagen ziek is. Vandaag is hij door familie naar de kliniek gebracht en de ambulance haalt hem op. In het ziekenhuis krijgt hij alle medicatie en zorg die nodig is, maar helaas horen we de andere morgen dat hij overleden is. Dit is dus een van onze problemen: patiënten die te laat naar de kliniek gebracht worden.....nog veel voorlichting in de dorpen te doen dus.
15 maart
Tussen al de ambulance perikelen door ben ik ook nog jarig. Telefoontjes uit Nederland maken dat ik me echt jarig ga voelen. Helaas moet man Abdul vandaag naar Freetown - alles draait om de ambulance deze maand - hij gaat de papieren regelen voor de import van de 'echte' ambulance, inclusief de vrijwaring van belasting. Verjaardagen zijn hier niet echt belangrijk; in Bo wordt het eigenlijk niet gevierd. Dus maak ik er zelf maar een klein feestje van: Ik eet vandaag pannenkoeken bij kaarslicht (er is weer eens geen stroom...) en lees een mooi boek onder het genot van Nederlandse drop.
17 maart
We maken ons zorgen omdat we een kliniek niet kunnen bereiken via de radio. Een van onze medewerkers gaat een kijkje nemen en wat blijkt.... hebben ze de frequentie van de radio per ongeluk veranderd !!! Gelukkig kunnen we nu weer communiceren.
19 maart
Zondag. Ik doe eens lekker iets anders - de 3 puppies (er is er 1 overleden en ook de moeder is overleden na een aanrijding) zijn nu 8 weken oud en rollen over elkaar door de tuin heen en zijn dus behoorlijk vies. Tijd dus voor een bad en daarna opdrogen in het zonnetje. Water vinden ze niet echt lekker, dus ik ben zelf ook aardig nat.... droogt snel hier. de drie musketeers.....(of zoiets)
21 maart
Tijdens de lunch pauze typ ik mijn laatste stukje voor dit dagboek. Vanochtend druk bezig geweest met het verzamelen en maken van lijsten voor de spullen voor de 'echte' ambulance. We rijden nu met een omgebouwde Toyota Landcruiser. Deze omgebouwde auto zal als tweede auto stand-by staan als de echte ambulance er eenmaal is. Twee oproepen tegelijk is mogelijk, blijkt uit de papieren van de oude ambulance (die in 2001 stopte). Beide auto's zullen dus een goede eerste hulp kit moeten hebben. Omdat we nu 'ervaren' zijn met het verzamelen en maken van de spullen gaat het heel wat vlotter dan eind vorige maand!
20-23 maart
Training van MRC's veld personeel - nu eens niet over malaria of HIV, maar over het schrijven van voorstellen (proposals) voor bijvoorbeeld onderzoek of voor een donor.... Maar eerst zijn we aan de slag gegaan met een overzicht van onze goede en slechte kanten als gezondheidszorg afdeling ('health department') - we leren er allemaal weer wat bij deze dagen! Op dag drie formuleert de staff een missie en visie voor onze afdeling - die nu hangt te prijken aan de muur. 'Health Department' van MRC.
28 maart
Sinds gisteren met 2 personeelsleden bezig geweest met een voorstel voor een ontwormings campagne op lagere scholen. Onze kleine medische bibliotheek (voltooid in februari) doet nu goede diensten, we blijken allerlei materiaal over wormen te hebben, inclusief goede illustraties - iedereen kijkt zijn ogen uit! Aan het eind van de morgen hebben we een kort voorstel handgeschreven (weer eens geen electriciteit) op papier - 's middags komt een 'lecturer' van de school die medisch assistenten opleidt ons helpen. Hij heeft zo¿n campagne in het verleden meegemaakt. Omdat veel kinderen op blote voeten lopen en ook omdat de hygienische omstandigheden niet goed zijn, hebben veel lagere schoolkinderen wormen; hierdoor krijgen ze bijvoorbeeld bloedarmoede en ook gaan hun schoolprestaties omlaag.
Met een ontwormings tablet een maal in de zes maanden wordt het probleem grotendeels opgelost. Nu willen we ook nog weten welke wormen ze precies hebben en of onze tablet echt zo goed werkt; dus voor een selectie van de kinderen zal er ontlasting voor en na de ontworming worden nagekeken. Dat zal onze 'lecturer' gaan doen, want hij leidt ook het school laboratorium. Volgende maand hopen we een definitief voorstel bij een aantal donoren te kunnen voorleggen...en dan maar hopen dat we er door komen!
30 maart
Weer eens ren je rot vandaag... Vanmiddag moet ik naar Freetown, dus 's ochtends alles regelen op kantoor en wat zaken overdragen naar mijn personeel en dan snel naar een vergadering over het ambulance systeem met o.a. een aantal chiefs, de administratieve en de medische bazen van het Bo district. Goede vergadering waarin iedereen heel open en eerlijk de goede en slechte kanten naar voren brengt ¿ dat biedt hoop voor de toekomst als je zo kan samenwerken. Daarna snel in de auto, oh nee, chauffeur zoek, dus met een uur vertraging vertrek ik dan nog naar Freetown. Mijn telefoon vergadering met een stichting in Nederland aan het begin van de avond doe ik daardoor deels in de auto. Hond Snoopy wil bij aankomst in Freetown ook wel even mee vergaderen en zit met zijn snuit ook tegen de telefoon aan...
31 maart
Vergadering over het oprichten van een malaria onderzoeks network voor Sierra Leone; zodat we beter weten wie wat waar aan het doen is rond malaria. Omdat de zaal dubbel geboekt is, wijken we uit naar een klein kantoortje, knus en volgens mij daardoor ook een betere communicatie; volgende maand zal er een concept protocol en takenpakket voor dit network klaar zijn en dan vergaderen we verder... Ik ga daarna snel op pad om al die zaken te doen die hier zoveel tijd kosten en in Nederland van zelf lijken te gaan: post ophalen bij het postkantoor (wordt hier niet thuis gebracht) en een aangetekende brief posten (moet hiervoor naar 3 verschillende loketten), dan even naar de bakkerij waar ze krentenbrood hebben (want in de supermarkt verkopen ze dat niet); dan naar het kantoor van het nationale malaria programma (helaas al gesloten, vrijdagmiddag 2 uur....) en dan snel naar het kantoor van het nationale HIV programma ¿ even wat voorlichtings materiaal ophalen en de laatste ontwikkelingen horen.
Dan weer verder naar het internet cafe om mijn emails te versturen en downloaden (want geen telefoonlijn bij ons huis/kantoor in Freetown). Rond 6 uur ben ik het goed zat en steven op huis aan, helaas file dus dat duurde nog even.. tussendoor ook nog even de supermarkt aangedaan.. Omdat Freetown op heuvels is gebouwd in een tijd dat er nog geen auto¿s waren zijn veel straten nauw en niet berekend op veel verkeer. Ziet er wel pittoresk uit, maar praktisch is het niet.....
