Stichting Demotech

Maart 2007

Even terug in Nederland

Na vier weken in Guatemala ben ik weer even terug in Nederland. De komende weken zullen we gebruiken om een aantal zaken nog eens grondig te testen en te overdenken. Spoedig ga ik weer terug naar het land van de eeuwige lente.

De eerste drie weken van maart heb ik gebruikt om de waterslagpompen in Palestina en San Juan af te maken. De samenwerking met beide groepen van zes lokale boeren verliep erg goed. Ik had een fout gemaakt door het beton te weinig tijd te geven voor het uitharden ervan. Het oppervlak waar de pijpdelen waterdicht op elkaar aan moeten sluiten brokkelden daardoor af. Een ramp: de pomp kon zo nooit werken.

De terugvlucht stond al vast op 22 maart, dus een nieuwe pomp maken zat er niet in. Toch stond de groep in Palestina er op het toch te proberen, misschien zou hij het een beetje doen. Jammer genoeg kreeg ik gelijk: de pomp deed het echt niet. De pomp in San Juan la Laguna was identiek, dus zou het tijdverspilling zijn geweest om het daar ook te proberen. Ondanks de teleurstelling waren mensen niet boos, maar juist erg blij dat ze in dit vernieuwende en leuke project mee hadden gedaan. Verwijten aan mijn adres zouden terecht geweest zijn. In plaats daarvan werd Demotech bedankt en kreeg ik de vraag of ik alsjeblieft snel weer terug wilde komen om het nog eens te proberen. Hier kan ik natuurlijk geen nee tegen zeggen.

Het pompproject in Palestina

Tijdens het pompproject in Palestina had ik een jonge timmerman opdracht gegeven om zoveel mogelijk te maken. Hij had op dat moment weinig werk en maakte met plezier zes keurige krukjes. Toen ik hem later sprak vertelde hij dit nieuwe idee erg leuk te vinden. Leuk, vond hij, maar vooral ook nuttig in een situatie van kleine huizen en grote families. Een timmerman in het buurdorp San Pablo la Laguna vertelde een vergelijkbaar verhaal. Door geldgebrek hebben mensen beperkte mogelijkheden voor innovatie. Demotech heeft wél de mogelijkheid om grondig over een product na te denken. Wij delen deze kennis graag en deze timmerman was dan ook zeer content met dit gratis ontwerp.

Ook de vrouwen willen krukjes leren maken

Een groep vrouwen heeft een aantal keer enthousiast gewerkt om het krukje te leren maken. Het was echter lastig om de volle agenda's van de vrouwen te synchroniseren met mijn planning voor de waterslagpomp. Daarnaast vind ik het best moeilijk om snel en goed iets aan iemand uit te leggen. De vrouwen wilden heel graag de krukjes leren maken, maar de tijd bleek te kort om de volledige kennis over te dragen. Wel hebben we samen met de vrouwen aan product innovatie gedaan door de triplex wanden te vervangen door lokaal vervaardigd textiel. Iets duurder, maar veel mooier en het sluit beter aan bij de enorme vaardigheid van stof weven. Een vak dat bijna alle vrouwen in Guatemala verstaan.

Homework

Ondertussen werd er in Maastricht niet stil gezeten. Reinder van Tijen werkte aan een bamboevariant van het krukje. Bamboe is goedkoper en makkelijker te bewerken. Het ontwerp is nog niet helemaal rijp, maar biedt mooie perspectieven. De reden dat Demotech zoveel inspanning in een meubel steekt is om een mogelijkheid te creëren voor extra inkomen. Wat we met de introductie van het krukje leren, kan ook toepasbaar zijn in andere ontwerpen. Met een minimum aan investeringen kan een productie worden opgezet waarin de hele familie kan meewerken: gewoon thuis. Demotech noemt dit HomeWork.

Dit werk kan gedaan worden in tijden van weinig of geen werk. Zo kan een familie zich toch door de moeilijkere periodes heen werken en wat extra inkomen genereren. Inkomen om bijvoorbeeld een dokter of de school te kunnen betalen. Het is dus niet het product zelf dat van levensbelang is, maar het flexibele en toegankelijke productieproces. De vraag naar het krukje is groot te noemen. Veel mensen waren nieuwsgierig naar het krukje en wilden er graag een hebben. Gisteren belde ik mijn Guatemalteekse kompaan Ricardo, die mij vertelde acht aanvragen voor krukjes te hebben. Klanten die allen het dubbele bieden van de eigenlijke materiaal- en arbeidskosten.

Het is dan ook echt jammer dat ik het niet in een keer voor elkaar heb gekregen. Als het wel was gelukt had de vrouwengroep - en misschien nog wel meer mensen - nu op dit moment een belangrijke bijverdienste gehad. Ik heb de afgelopen maand veel geleerd, vooral hoe het niet moet. Lopen leer je met vallen en opstaan. Ik wilde rennen en ben plat onderuit gegaan. Door de val sta ik nu strak van de adrenaline en dankzij het financiële kussen van Vodafone heb ik mij niet bezeerd. Zoveel adrenaline en zo'n zacht kussen; ik kan makkelijk een paar maanden extra doorrennen.