Januari 2007
Indonesië
Nog nauwelijks bekomen van mijn bezoek aan Kenya hebben mijn Bio-rights activiteiten me naar Indonesië geleid, alwaar ik een maand zal verblijven.
Terwijl de regen zonder ophouden naar beneden komt en de bewoners van Jakarta op een steenworp afstand een veilig heenkomen zoeken voor het wassende water overdenk ik vanuit een klein hotelkamertje de activiteiten van de afgelopen weken.
Wetlands and Poverty Reduction Project
De maand begon spectaculair met een workshop in het wereldberoemde Amboseli Nationaal Park. Een groot aantal deelnemers kwam daar samen om te praten over de invulling van het het Wetlands and Poverty Reduction project, een internationaal project dat door Wetlands International en een groot aantal partnerorganisaties geïmplementeerd wordt. De workshop had vooral tot doel om de activiteiten van de verschillende demonstratieprojecten optimaal op elkaar af te stemmen, maar er stond ook een interessant bezoek in het veld op het programma. Een ideale combinatie, omdat opgedane inzichten in het veld inspirerend zijn voor latere discussies. Ook het Bio-rights concept kwam aan bod tijdens het programma.
Door middel van presentaties en discussies heb ik het concept geïntroduceerd en gekeken naar de mogelijke rol die Bio-rights zou kunnen spelen binnen de verschillende demonstratieprojecten. Binnen twee demonstratieprojecten (in Mali en
Indonesië) heeft het concept al een voorname plaats gekregen. Binnen de andere drie projecten bevindt men zich nog in een meer experimenteel stadium, omdat betreffende partnerorganisaties nog weinig ervaring hebben met het principe. Aan mij de taak om dit proces te faciliteren en om te zorgen voor een optimale uitwisseling van ervaringen!
Payment for environmental services
Na een weekje in Nederland ben ik doorgereisd naar Indonesië. Eerst een week naar Lombok om een conferentie over Payment for Environmental Services (innovatieve financierings mechanismen die nauw verwant zijn aan Bio-rights) bij te wonen. Naast eersteklas inzichten van de grote experts in dit werkveld kwam ook een groot aantal praktische ervaringen van lokale organisaties aan bod. Al met al leverde dit een goede basis om mijn eigen activiteiten verder uit te bouwen. Tijdens de conferentie ook een korte presentatie kunnen houden over Bio-rights. Naast veel enthousiaste reacties leverde dat ook een aantal kritische opmerkingen op over de problemen die kunnen reizen wanneer men natuurbescherming en armoedebestrijding aan elkaar koppelt.
Wat te doen als armoedebestrijding zo succesvol is dat mensen en masse het (natuur) gebied intrekken? Wat gebeurt er met de natuurlijke hulpbronnen als het project is afgelopen, en er dus geen compensatiegelden meer beschikbaar worden gesteld? Wat doen lokale bewoners met hun vergrootte financiële draagkracht? Allemaal legitieme opmerkingen die zeker in aanmerking genomen moeten worden, maar geen reden om het koppelen van natuurbescherming en armoedebestrijding te staken. Er leven meer dan een miljard mensen in wetland gebieden, dus als je die wetlands wil beschermen, dan is het onmogelijk (en onwenselijk) om die mensen niet te beschouwen! Wel reden om alle potentiële obstakels en beperkingen van het concept kritisch te overzien en om ervoor te zorgen dat bovenstaande problemen niet optreden.
Gedegen ontwikkeling van het concept en constante monitoring van activiteiten zijn daarvoor van groot belang.
Eindelijk het veld in!
Na een weekendje bijkomen van al het gepraat (wandelend op de Rinjani vulkaan en zwemmend boven prachtige koraalriffen), ben ik nu terug in Bogor, alwaar het Indonesische kantoor van Wetlands International gevestigd is. Erg leuk om na drie jaar iedereen weer te zien! Deze week nog een aantal gesprekken op kantoor en daarna spoedig naar Aceh, alwaar ik een aantal Bio-rights projecten zal evalueren. Eindelijk het veld in!
