Hoewel juni voor een deel uit vakantie bestond, stond ook deze maand geheel in het teken van de bescherming van wetland gebieden. In het kader van een internationaal onderzoek naar watervogels en vogelgriep heb ik namelijk tweeënhalve week de Mongoolse vlakten doorkruist op zoek naar onder andere eenden, ganzen, steltlopers en meeuwen. Gelukkig geen vogegriep aangetroffen, maar wel een groot aantal spectaculaire vogelsoorten en een groot aantal prachtige wetland ecosystemen: in de Siberische taiga zijn reusachtige onaangetaste rivierdalen te vinden die in Europa reeds honderden jaren geleden verdwenen zijn. Meanderende riviertjes, heldere meertjes, opwellende waterbronnen een kleine veengebiedjes smelten samen tot een divers habitat voor onder andere wolven, beren en sneeuwluipaarden.
Helaas worden veel wetlands in Mongolie in toenemende mate bedreigd. Overbegrazing zorgt voor woestijnvorming rondom meren en veel natte gebieden drogen langzaam uit. Nog verder toenemende droogte door klimaatverandering zou een absolute ramp zijn voor de honderdduizenden nomaden die van deze meren afhankelijk zijn voor de watervoorziening voor hun vee als wel voor de miljoenen trekvogels die de Mongoolse meren bezoeken als tussenstations tijdens de trek van Siberie naar zuidoost Azie. Hoogtijd dus om de wetlands van Mongolie beter te beschermen, al is dat lastig zolang er geen adequate fondsen voor beschikbaar zijn.
Aan het einde van de maand ben ik druk bezig geweest met de verdere voorbereiding van onze toekomstige klimaat activiteiten. We zijn in gesprek met verschillende potentiële donors uit de private sector die graag hun CO2 uitstoot zouden willen compenseren door te investeren in onze herbeplantingsactiviteiten. Het belang van wetlands bij het tegengaan van klimaatverandering lijkt ook aangekomen bij landendelegaties en overheidsinstellingen: ze tonen in toenemende mate interesse in ons werk. Het is nu vooral belangrijk om geinteresseerde partijen te voorzien van informatie en om intern een plan te maken hoe we hier opvolging aan willen geven.
Begin juli vertrek ik weer naar Indonesie om met ons kantoor in Bogor alle klimaat activiteiten te bespreken en om een training te geven aan de project partners van het Central Kalimantan Peatlands Project over hoe ze het Bio-rights concept kunnen inbouwen in de tweede fase van dit veenherstel project. Hoewel ik al een aantal basispresentaties en interactieve opdrachten klaar heb liggen, was het nog een flinke klus om het geheel toe te spitsen op de situatie in centraal Kalimantan. Direct na de training zullen we in een workshop een concreet plan maken voor de toepassing van het concept bij herbeplanting van tropische veenbossen en het blokkeren van drainage kanalen die het veen verwoesten. Ik ben benieuwd hoe onze project partners het concept zullen ontvangen!
Central Kalimantan Peatlands Project