Verslag juni 2008In een maand tijd weer ruim 10.000 bomen geplant. De teller staat nu op 49.500, dus we zijn halverwege! De maand juli ben in Nederland, dus ik moet deze maand van alles in gang zetten, zodat er tijdens mijn afwezigheid door geplant wordt. Maar eerst aandacht voor een hele leuke gebeurtenis in het Elephant Nature Park. De door Bring the Elephant Home vrijgekochte olifant Douk Ngern wordt tante van een nieuwe baby in het Elephant Nature Park.
Vlak nadat baby Thong Kam in het Elephant Nature Park werd geboren, werd er ook een baby olifantje gered. Thong Tae was 11 dagen oud toen hij met zijn moeder Thong Dee naar het Park werd gebracht. Zij werkte in een toeristisch trekkingskamp, wat geen goede omgeving is voor een pas geboren olifantje. De eigenaar verkoos het Elephant Nature Park om zijn olifanten voldoende rust, eten en vrijheid te kunnen geven. Direct na aankomst van de nieuwe baby, stond Douk Ngern al naast het verblijf. Op allerlei manieren probeerde ze de aandacht van moeder en baby te krijgen. Tijdens het badderen van de olifanten lukte het Douk Ngern om contact te krijgen. Ze ontfermde zich direct over de baby en maakte zich druk om de kleinste details van de baby. De moeder was blij met zo'n actieve beschermtante, want nu kan ze eindelijk echt uitrusten. Douk Ngern verliest de baby geen minuut uit het oog. Bij elke potentiële bedreiging, zoals een voorbij rennende hond of zelfs andere vriendelijke olifanten, zet Douk Ngern zich schrap om de baby te beschermen. Ze besteedt geen aandacht meer aan haar eigen familie, laat Pom van wie ze 's middags altijd brood krijgt links liggen en jaagt elke olifantvriend en -vriendin uit de buurt van de baby. Douk Ngern is met een serieuze missie bezig. Elke keer als de baby langs de zijde van Douk Ngern loopt, probeert Douk Ngern de baby bij haar melk te laten drinken. Toen de baby dat uiteindelijk deed, zag je hoe trots Douk Ngern was. Als de baby iets minder kwetsbaar is, kan de nieuwe familie waarschijnlijk uitgebreid worden. Hopelijk vormt er zich dan een grote nieuwe familie, waar ook de andere Bring the Elephant Home olifanten deel van zullen uitmaken.
Een paar dagen blijf ik in het Elephant Nature Park om van de nieuwe familie te genieten. Als ik Douk Ngern zo gelukkig zie, besef ik pas echt waarom ik dit allemaal doe. Fantastisch om te zien. In juni begint onze Thaise medewerkster, bomenexpert Tik en is onze voorzitter Berrie in Thailand. Met z'n drieën gaan we een belangrijke tour door Thailand maken om alle projecten na te lopen en in gang te zetten. We beginnen met een nieuw project in Salakpra Wildlife Sanctuary.
De organisatie Elephant Conservation Network doet al zo'n tien jaar onderzoek naar mens-olifant conflicten in Salakpra, Kanchanaburi, West Thailand. Op hun website lees ik het een en ander over hun projecten en het ziet er naaruit dat ze het grondig aanpakken. Na zoveel jaar onderzoek zou het weleens tijd kunnen zijn om tot actie over te gaan om de olifanten meer leefomgeving te geven. Ik stuur ze een mail over Trees for Elephants met de vraag wat hun activiteiten van het komend jaar zijn, of het planten van bomen nodig is in Salakpra en of dit binnen hun lopende projecten te organiseren is. Ik ontvang direct een enthousiaste mail: ze willen een boomplantcampagne beginnen, maar hebben de financiering nog niet voor 100% rond. Na wat mails over en weer ontvang ik het projectvoorstel. Ze werken samen met Forru, de herbebossingafdeling van de universiteit in Chiang Mai. Toevallig, want daar zijn wij ook net mee gaan samenwerken. Onze Medewerkster Tik werkt ook voor Forru en uit haar verhalen blijkt dat deze organisatie veel kennis en ervaring heeft met boomplanten.
Het project dat ECN wil starten in eerste instantie meer op onderzoek gericht: Identificatie van aanwezige boomsoorten, advies van boomsoorten die nodig zijn, schema's opstellen voor het verzamelen en opkweken van zaden, kwekerij bouwen met ruimte voor onderzoek en data analyse, dorpelingen trainen in herbebossing en een netwerk creëren van mensen die betrokken willen zijn bij het oplossen van mens olifant conflicten. Een belangrijk project, waar we als Bring the Elephant Home zeker bij betrokken willen zijn. We willen wel meer weten over de doelstellingen: hoeveel stekken worden er in de kwekerij gekweekt en wanneer wordt er geplant? We gaan de details samen met Forru en ECN doornemen en besluiten dan wat de rol van Bring the Elephant Home eventueel kan zijn. Maar dat is allemaal voor volgend jaar.
Want er blijkt ook direct hulp nodig te zijn: de rangers van Salakpra Wildlife Sanctuary zijn op kleine schaal bomen aan het planten. Het bos heeft heel dringend meer diversiteit nodig. Als Bring the Elephant Home dit jaar bomen wil planten, zouden we met ECN en de rangers een spoedactie kunnen organiseren om direct te planten. Om ook op de lange termijn voor meer diversiteit te zorgen, zouden we een boomkwekerij in het reservaat kunnen bouwen.
Met een 4x4 truck trekken we de jungle in waar we een nieuw Thais woord leren: 'kom!'. Het betekent 'bukken' en het wordt op de haverklap door de rangers geroepen als er takken over het pad hangen. We komen er niet zonder kleerscheuren af. Hebben ze eindelijk sponsors gevonden, raken ze bijna onthoofd door overhangende bamboebomen!
Salakpra is een Wildlife Sanctuary. Dit heeft een andere juridische status in Thailand dan een National Park zoals Khao Yai. Beiden zijn beschermde gebieden maar in een National Park zijn toeristen toegestaan. Hierdoor heeft een National Park veel meer inkomsten en bekendheid. In een Wildlife Sanctuary draait het echt om de dieren en er komen op de rangers na geen mensen. Illegaal komen er natuurlijk nog wel meer mensen het reservaat in, op zoek naar paddenstoelen, voor illegale houtkamp, om te jagen of om hun vee te laten grazen. Een van de taken van de rangers is om dit te voorkomen. Tijdens onze tocht door de jungle komen we een illegale omheining tegen waar omwoners hun vee houden. In een paar minuten hebben de rangers de omheining met de grond gelijk gemaakt. Een zorg van gedomesticeerde dieren in een wildlife sanctuary zijn het overbrengen van ziekten, zoals Antrax.
De basis van de rangers ligt ver in het bos verstopt, midden in het olifantengebied. Er leven hier zo'n 174 olifanten. In het regenseizoen ziet het bos er groen en fris uit, met genoeg voedsel en water voor de olifanten. Maar het merendeel van het bos bestaat uit bamboe en dat is schadelijk voor de diversiteit. Bomen hebben met zoveel bamboe geen kans om te groeien want bamboe overwoekert alles. Forru zou al het bamboe het liefste verwijderen, maar behalve dat wij in geen geval willen kappen, is bamboe wel goed olifantenvoer. We moeten dus beginnen op een plek die redelijk open is, met minder bamboe in de buurt. En zorgen dat we stekjes van bomen krijgen die wel samen met bamboe kunnen groeien. Om de beste plek om te planten te kunnen selecteren, maken we een tocht van zo'n 5 uur door het hele gebied. Overal zien we bewijs van de aanwezigheid van olifanten: verse poep, voetstappen in de modder, bomen die zijn kaal gegeten.
Op een gegeven moment horen we ze zelfs, maar helaas laten ze zich niet zien. Een fijne gedachte dat we hier midden in hun leefomgeving voor meer bomen voor ze kunnen zorgen. Er ontstaat nog een discussie over hoe te voorkomen dat olifanten jonge bomen direct opeten. Ik leg uit dat dit onderdeel van het project is en dat het ok is dat een aantal bomen direct opgegeten zullen worden. Dat nemen we voor lief. Als er straks genoeg voer voor de olifanten is, zullen de olifanten ook voor meer diversiteit zorgen en het bos in stand houden. Bij de eerste geschikte plek om te planten is iedereen enthousiast over de omgeving: er is water, er is open ruimte, de zon komt op vele plekken op de grond, weinig bamboe& maar het is heel ver in het bos en zie al die stekjes en de vrijwilligers daar maar eens te krijgen. Want voor de twee plantingsdagen hebben we 180 vrijwilligers om 10.000 stekjes te planten. Hmm, dat zou inderdaad logistiek wat onhandig zijn.
We rijden verder. Niet ver van basisstation af, vinden we een tweede hele geschikte plek, dat aan alle kenmerken voldoet. De boomspecialisten maken direct een lijst met boomsoorten die nodig zijn en plannen het aantal rai, waar we de firebreaks moeten bouwen en wat we met het onkruid moeten doen. Als we 's avonds met de rangers gaan eten, is iedereen enthousiast. Maar er is veel haast: als we dit regenseizoen willen planten, moeten we volgende week beginnen met het verwijderen van onkruid. En we hebben nog geen budget, er moet een brief naar de lokale overheid en er moeten veel praktische afspraken gemaakt worden. Maar het belangrijkste: iedereen wil graag aan de slag. Drie dagen later hebben wij het hele project uitgewerkt, hebben de rangers een budget gemaakt en ECN de coördinatie overgenomen. En een week later gaan de rangers op training hoe een kwekerij te bouwen en te onderhouden, zaden op te kweken en herbebossing te organiseren. Met wat druk op de ketel gebeurt er tenminste iets! Zaterdag 12 en zondag 13 juli worden er 10.000 bomen voor de wilde olifanten in Salakpra geplant.
Het weekend daarop vindt het tweede boomplantkamp in Khao Yai plaats, met 120 kinderen van 5 omliggende scholen. Aan alles is te merken dat we nu meer ervaring hebben hiermee. Het belangrijkste verschil is de organisatie van het planten: er zijn nu geen kuilen met de machine gegraven, maar met de hand, en voordat de kinderen komen. Bovendien leggen de teamleiders de stekken al in de kuilen, zodat de kinderen alleen hoeven te planten. Hierdoor kan er veel meer geplant worden en verloopt alles veel meer georganiseerd. De teamleiders controleren tijdens het planten hoe er geplant wordt en houden de telling bij. Na elke plantactie gaat een groep alles nalopen. Het enige wat er verbeterd moet worden, is dat de kinderen de grond beter aanstampen na het planten van een boompje. Voor de volgende ronde! De bomen die we met de vrijwilligers in grotere kweekzakjes hebben gestopt, zijn heel snel gegroeid. Ze hebben bijna allemaal een lengte van zo'n 50 cm. De perfecte lengte om te planten.
Tijdens het hele kamp is de olifant Yot Yiam weer aanwezig. Toen we Yot Yiam de eerste keer zagen - tijdens een ander educatief kamp dat niet door Bring the Elephant Home was georganiseerd - was hij aangekleed en deed hij trucjes om de kinderen te entertainen. Voor Bring the Elephant Home was dit onacceptabel. Niet alleen omdat het dieronvriendelijk is, maar ook omdat het bij een educatief programma het verkeerde voorbeeld geeft. De aanwezigheid van Yot Yiam maakte wel ontzettend veel indruk op de kinderen. Hierdoor gaan ze echt van olifanten houden en zich hopelijk in de toekomst ook voor de olifanten inzetten. We moesten dus afspraken maken over wat de olifant wel en niet kon doen. Geen kleding aan, niet op voor- of achterpoten staan, niet dansen, geen hoelahoops, niet schilderen, geen of nauwelijks gebruik van de haak. In plaats daarvan kunnen de kinderen het natuurlijke gedrag van de olifant observeren, wat een veel indrukwekkender show is.
In eerste instantie leek onze eis wat moeilijk in het programma te passen te zijn, maar er was voldoende begrip voor ons standpunt. Met dit kamp was het heel duidelijk wat een verschil dit heeft gemaakt: Yot Yiam loopt tijdens het hele kamp vrij rond, af en toe gevolgd door een groepje kinderen terwijl de mahout van alles uitlegt. In de regen vermaakt Yot Yiam zich in een modderplas met 120 kinderen die vol ontzag naar hem kijken. De band tussen de mahout en Yot Yiam is ook prachtig om te observeren. Als de mahout even niets voor het programma hoeft te doen, zie je hem languit op het hoofd van Yot Yiam liggen, of eronder om schaduw te hebben, met Yot Yiam's slurf op zijn buik. Dat zijn maatjes, dat zie je zo.
In de kwekerij zijn de Makha zaden die we tijdens het vorige kamp met de vrijwilligers hebben verzameld opgekomen. Zo'n 2.000 nieuwe boompjes, die op de plek waar we de zaden verzameld hedden geen kans hadden. In totaal staan hier nog zo'n 4.000 stekjes, maar nog niet groot genoeg om te planten. Deze hebben dus ook wat mest nodig, om ze in 5 weken tijd groot en sterk genoeg te krijgen om geplant te worden. De overige 6.000 bomen komen van de lokale kwekerij. Met WERF nemen we de evaluatie door en maken we afspraken voor het kamp in augustus. Tijdens elk kamp leren we veel zodat alles steeds beter georganiseerd wordt. Om de kwekerij en het planten verder te professionaliseren, gaan de twee Trees for Elephants coördinatoren van WERF ook op training bij Forru. Zo ontstaat er een heel netwerk van bomen voor olifanten deskundigen!
We inspecteren het gebied waar we tijdens het vorige kamp geplant hebben (in mei). Door de kuilen hebben sommige bomen veel te veel water. Het onkruid is in een paar weken de grond uitgeschoten, maar ondanks alles hebben de meeste bomen het overleefd. Er moet hier snel onkruid verwijderd worden en de bomen hebben mest nodig. WERF belooft hier de komende dagen voor te zorgen.
Het Bring the Elephant Home-eiland
Met onze partnerorganisatie PDA gaan we een dorp selecteren waar we een dorpsontwikkelingsbank starten. Doel van dit project is het genereren van inkomsten in een traditioneel olifantendorp, zodat de olifanten niet op straat hoeven te bedelen. Een experimenteel en ambitieus project, maar met veel potentie. Het dorp waar we gaan beginnen heet Baan Pai Noi. Dit regenseizoen gaan we 30.000 bomen planten op een paradijselijk eiland, om het om te toveren tot een echt olifanteneiland! Het is een perfecte plek om bomen te planten, om olifanten vrij te laten leven en om diervriendelijk toerisme op te starten. Het plan dat we samen met PDA ontwikkelen is dat er elk jaar twee extra olifanten thuis kunnen blijven. De mahoutfamilie bouwt dan andere middelen van bestaan op en de olifant heeft ruimte en eten in de natuur genoeg. We beginnen met twee olifanten, waaronder Ning Nong, die tijdens de Tsunami twee meisjes heeft gered. Het jaar erop kunnen er nog twee olifanten naar het eiland komen. Het jaar erop weer twee& Ik kan het nauwelijks geloven. Het is zo'n mooie plek, zo'n mooi project. Ik zie de olifanten al op het eiland tussen de bomen rond kunnen struinen. En hoe toeristen hier midden in de natuur met de olifanten kennis kunnen maken. Ik ga hier wonen, denk ik. Maar eerst alles in gang zetten om die 30.000 bomen te planten. Dat gaat 18 juli, tijdens de boeddhistische lente, gebeuren.
En zo aan het einde van de maand, als ik net terug in Nederland ben, gaat de nieuwe website online. Voor Trees for Elephants heeft Driebit al eerder een nieuwe website gemaakt, maar nu zijn beide sites geïntegreerd en in vijf talen beschikbaar. Bring the Elephant Home gaat de wereld over!
Groetjes,
Antoinette
