Terug in Ngara, als altijd weer heel fijn om terug te zijn, om mijn collega's te zien en te spreken, en om de WomenCraft vrouwen weer te zien. Ik viel met mijn neus in de boter, omdat een dag na mijn aankomst de twee productie centra (gebouwd met de fondsen die we eerder dit jaar van de Amerikaanse Ambassade kregen) officieel geopend werden. Groot feest! WomenCraft leden die gebruik gaan maken van de centra droegen allemaal dezelfde kanga (die we dankzij een ander fonds, voor het Kanga Connection project, hebben kunnen geven). Vooral bij de opening van het tweede centrum was het groot feest. De locatie is min of meer direct op de grens van Burundi, en zo'n 60 Burundese vrouwen die eerder in vluchtelingen kampen in Ngara woonden maken nu deel uit van WomenCraft. Gezien de spanningen die soms tussen Tanzanianen in Ngara en Burundesen heerst is dit een goede kans om betere verhoudingen te creeeren.
Bij aankomst was er een groep Burundese drummers en dansers, een groep mannen die deze groep gevormd heeft toen zij nog als vluchtelingen in Tanzania woonden. Verder was er dans door vrouwen, door meisjes, jongens, en een koor. Veel speaches vanzelfsprekend, dat is erg belangrijk in Tanzania! De meerderheid van de bevolking in Ngara is christelijk, en de productie centra werden door de Bischop van Ngara geopend.
De eenheid onder de vrouwen is enorm gegroeid in het afgelopen jaar, en we zien dat veel vrouwen zelfverzekerder zijn geworden. Ze stellen vragen tijdens bijeenkomsten, spreken in het openbaar en zijn duidelijk trots op wat ze bereikt hebben.
De mannen in Ngara wachten met smart op een 'MenCraft', een gebrek aan werkgelegenheid is niet alleen voor vrouwen een issue, maar zeker ook voor mannen. Het aantal organisaties en projecten in Ngara neemt nog steeds af sinds de vluchtelingenkampen vorig jaar gesloten zijn. Initiatieven voor inkomens generende projecten zijn er, naast WomenCraft, niet. Voor de bestaande projecten is het moeilijk fondsen te vinden. Het is ironisch dat (grotere) ontwikkelings organisaties elkaar vaak opzoeken en op locaties willen zijn waar de infrastructuur enigszins ok is, wat betekend dat er in sommige gebieden in Tanzania ongelooflijk veel projecten zijn, en in Ngara, wat ver van de rest van Tanzania verwijderd is, nauwelijks iets gaande is, terwijl de behoefte enorm is.
Inmiddels zijn we ook hard aan het werk om de strategische planning voor de komende 18 maanden uit te werken. Een van de dingen die duidelijk is geworden is dat we in 2010 moeten proberen een export partner te vinden zodat we de productie van WomenCraft producten, en daarmee het inkomen van WomenCraft leden, kunnen laten groeien. De staigaires van deze zomer hebben een fantastisch productie plan uitgewerkt wat ons zal helpen het productie process meer te stroomlijnen.
Hoewel we onze eerste projecties voor een duurzaam en zelfstandig WomenCraft hebben moeten aanpassen, zijn we nog steeds optimistisch over de toekomst. Als we doorgaan zoals het afgelopen jaar, staan we binnen twee jaar compleet op eigen benen!
